SINTESIA

                                                                       SINTESIA

Aurkezpenen egunean, taldeko arazo batengatik sakramentu bat gehiago esan behar nuen, eta ez zen nire partea.

 Arazo zen, Izaro ez zela klasera etorri, beraz, taldeko beste kideok bere partea banandu izan behar genuen gure artean. Arazoa zen, aurkepenen egunean konturatu ginela ez zela Izaro etorriko, orduan patio orduan ikasi behar izan genuen bere zatia. Nik sakramentu bat esan behar nuen, eta ez nuen oso ondo ikasi denbora faltagatik. Aurkepena egiterako orduan, urduri nengoen, beraz parte hori ez zitzaidan ateratzen eta arbelatik ezin nuen irakurri ez zelako ikusten. Gero, nire benetako zatia esaterako orduan lasaitu nintzen eta ondo esan nuen.

Aurkepena egin eta gero, gendeak alde onak eta txarrak esan behar zituen taldeari buruz. Batzuk esan zuten ondo egin genuela baina pena bat zela ez zela arbela ondo ikusten. Baina beste batzuk esan zuten, taldeko batzuk gutxiago ikasi zutela. Komentario hori, nire ustez, niretzat zen. Egia da parte bat txarto esan nuela, baina ez zen nire partea eta oso denbora gutxirekin ikasi izan behar nuen eta goiz horretan konturatu ginen Izaro ez zela etorriko. Baina orokorrean, nik pozik nago nire aurkezpenarekin.